พื้นตำนานนิทานอึ่ง (กำเนิดอึ่ง)

พอแต่ฝนตกจ้อด น้ำฮอดบ่เต็มบวก พี่น้องเอ้ย อันอึ่งอ่างนางน้อยค่อยออกผสมพันธ์ 

ส่วนว่าคนเฮานั้นม่วนหลายหาใต้อึ่ง อึงคะนึงเสียงอึ่งฮ้องพอปานฟ้าสิผ่าลง

นิทาน กำเนิดอึ่ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว คืนวันเพ็ญเข้าพรรษา มีสองตายายเฒ่าเข้าวัดจำศีล แต่คืนนั้นฝนตกหนัดแรงมาก จึงมีบรรดากบออกมาหาแมลงกินมากมาย เสียงร้องของกบที่อยู่ตามทุ่งนานั้นข้ามกำแพงเข้ามาถึงในวัด ฝ่ายตาจำศีลเลยอดทดต่อเสียงกบที่มารบเร้าไม่ได้ 

ตา  "เอ...หากฉันออกไปจับกบข้างนอกมาขังไว้พรุ่งนี้เช้าขายมันต้องมีกำไรแน่หล่ะ"

พอตาพูดดังนั้นแล้วจึงตัดสินใจออกไปจับกบ แต่ก่อนไปตาบอกกับยายว่า

ตา  "ยายฉันจะออกไปจับกบก่อนนะวันนี้กบเยอะแยะเหลือเกิน

ยาย  "อ้าวตาแล้วจำศีลแปดอยู่หล่ะจะว่าไง

ตา  "ถ้างั้นฉันฝากไว้กับยายก็แล้วกันนะไอ้ศีลแปดหน่ะเดี๋ยวกลับมาฉันจะมาเอาคืน"

ว่าดังนั้นแล้วตาก็ออกไปจับกบ แต่คราวนี้ตาไปนานมากไม่ยอมกลับมาเสียที ยายจึงเป็นห่วงตาแล้วออกติดตามไปหาตา ยายพร่ำร้องเรียกตา (ภาษาอีสาน)  เฒ่า....เฒ่า...เฒ่า...เฒ่า...เฒ่า...

ฝ่ายตานั้นได้ตายเป็นผีไปเสียแล้วก่อนหน้า เพราะเดินไม่ระวังพลัดตกบ่น้ำตาย จึงขานรับยายต่อไปว่า(ภาษาอีสาน) เหอ... เหอ..เหอ..เหอ..เหอ.. ยายได้ยินดังนั้นจึงได้ติดตามเสียงไปจนกระทั่งตกบ่ตายตามตาไปอยู่ด้วยกัน จากนั้นทั้งสองจึงกลายเป็นอึ่งอ่างเรียกหากันทุกครั้งไปที่ฝนตกว่า เฒ่า...เหอ..เฒ่า...เหอ..เฒ่า...เหอ..เฒ่า...เหอ..เฒ่า...เหอ..เฒ่า...เหอ..

....หากคุณเป็นคนอีสานลองออกเสียงดูสิ จะรู้ว่าจริงไหม....