ออยออนซอนนิทานก่อนเก่าเว่ายามใดบ่มีเบื่อ (กำเนิดกากับนกเขา)

นิทานอธิบายเรื่อง กากับนกเขา

เป็นตำนานเลื่องลือ ที่กล่าวขานกันมาเป็นเวลานาน ปางสมัยก่อนนั้นสัตว์ต่างๆเป็นเพื่อนกันด้วยดี อย่างเช่น กา กับ นกเขา ที่ได้เป็นเพื่อนกัน ด้วยก่อนปางปฐมสัตว์ทั้งสองชนิดนั้นยังไม่มีสีใดๆ 

วันหนึ่งกากับนกเขาเลยคุยกันว่า จะหาสีมาแต้มตัวเองให้มีสีสันที่สวยงาม สัตว์ทั้งสองตกลงกันด้วยดีว่ากา  หมอเสี่ยวเฮาเดี๋ยวเฮาสิแต้มให้เจ้าก่อน เอาลายน้อย ๆ งาม ๆ

นกเขาก็ตอบตกลง แล้วจากนั้นกาจึงเริ่มบรรจงแต้มลายให้นกเขาอย่างสวยงาม นกเขาพึงพอใจกับผลงานของกามาก 

ต่อมาเป็นทีของนกเขาบ้างที่จะต้องเป็นฝ่ายแต้มลายให้กับกา  นกเขาบรรจงมากกว่าเดิมเพื่อที่จะวาดลายให้กับกา เพื่อที่จะให้ออกมาสวยงามเหมือนตน

กล่าวถึงพญาความถูกเสือกัดตายหลายวัน จนเน่าขึ้นอืด ฝ่ายแมลงวันผู้จมูกไวต่อกลิ่นจึงรีบบึ่งออกไปเพราะทราบข่าวควายอืด  พอบินมาถึงบริเวณที่กากับนกเขากำลังแต้มสีกันอยู่นั้น  กาก็เลยร้องถามถึงเหตุที่แมลงวันรีบร้อน

กา  โอ้แมงวันน้อย เจ้าสิฟ่าวบินไปไส หรือแมนไปทางไกลเมืองไทยลุ่มพุ้น

แมลงวัน  เสี่ยวเอ้ยหากตั้งแต่เฮาฟ้าว จ้าวนำดอกควายเน่า เขาสิกินเบิดจ้อยต่อนสิบ่เห็น 

กาได้ยินดังนั้น จึงเกิดความรีบร้อน ด้วยนกเขามัวแต่วิจิตรบรรจง

กา  ไวไวเถาะเสี่ยวเฮาฟ้าวสิไปกินควายเน่า

นกเขา  เซา ๆ ยังบ่ทันแล้ว สิฟ้าวไปหยังคักแท่ แต้มอีกจักหน่อยก่อน

กา  เอาน่า ถอกหดโลด ถอกหดโลด   ถอกหดโลด   ถอกหดโลด   ถอกหดโลด

นกเขาเกิดความโมโห จึงตัดสินใจเทสีดำรดกาไปทั้งตัว แล้วก็บินจากไป

ฝ่ายกาด้วยความรีบร้อน ก็รีบบินบึ่งออกไปกินควายเน่าทันใด

พอไปถึงลานควายเน่า สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาอยู่ที่กา สัตว์ต่าง ๆ พากันหัวเราะเยาะกาที่มีสีดำทั้งตัว กาเกิดความอับอายเป็นอย่างมาก จึงหนีไปอยู่ป่าช้า จากนั้นเป็นต้นมา